top of page

چالش‌های مرد بودن

Oct 25
4 min read

اپیزود ۲۰۹ پادکست لام تا کلام با سولماز برقگیر


اپیزود ۲۰۸ پادکست لام تا کلام با سولماز برقگیر درباره حریم شخصی و مرزگذاری سالم

 ممکن است مردی در کارش مسئولیت‌پذیر باشد، برای خانواده تلاش کند و در جمع هم بخندد؛ اما هنوز نداند نگرانی، خستگی یا نیازش به همراهی را با چه کسی در میان بگذارد.

ظاهر محکم، تمام داستان زندگی یک نفر نیست.

در اپیزود ۲۰۹ لام تا کلام، سولماز برقگیر به چالش‌های مردبودن می‌پردازد و دعوت می‌کند با مهربانی و توجه بیشتری به تجربه‌های مردان نگاه کنیم.

این گفتگو هم برای مردانی است که می‌خواهند دربارهٔ تجربهٔ خودشان فکر کنند و هم برای کسانی که می‌خواهند مردان زندگی‌شان را بهتر بشنوند.


وقتی قوی‌بودن با نداشتن نیاز اشتباه می‌شود:

توانمندبودن با بی‌نیازبودن یکسان نیست. یک نفر می‌تواند مسئولیت‌پذیر باشد و هم‌زمان بترسد، خسته شود یا به حمایت نیاز داشته باشد.

اگر قدرت را فقط در تحمل بی‌صدای فشار تعریف کنیم، جایی برای گفتن جمله‌های ساده باقی نمی‌ماند:

"نمی‌دونم باید چه کار کنم."

"از این اتفاق ترسیدم."

"الان به همراهی احتیاج دارم."

بازنگری در این انتظارها به معنی کنارگذاشتن مسئولیت نیست؛ یعنی برای تجربهٔ انسانی فرد هم جا باز کنیم.


همهٔ مردان تجربهٔ یکسانی ندارند:

سن، فرهنگ، شرایط اقتصادی، خانواده، مهاجرت و تجربه‌های شخصی می‌توانند معنای مردبودن را برای هر فرد متفاوت کنند.

بنابراین بهتر است به‌جای فرض‌کردن اینکه "مردها همین‌طورند"، از تجربهٔ خود فرد بپرسیم.

ممکن است چیزی که برای یک نفر فشار اصلی زندگی است، برای دیگری مسئلهٔ مهمی نباشد. شنیدن بدون پیش‌داوری از همین تفاوت‌ها شروع می‌شود.


آیا جایی برای گفتن احساسات وجود دارد؟

گاهی فرد احساسش را می‌شناسد، اما مطمئن نیست اگر درباره‌اش صحبت کند چه واکنشی می‌بیند.

آیا مسخره می‌شود؟ آیا حرفش جدی گرفته می‌شود؟ آیا بعدها همان آسیب‌پذیری در یک اختلاف علیه او استفاده خواهد شد؟

برای ساختن فضای گفتگو، فقط گفتن "با من حرف بزن" کافی نیست. شیوهٔ شنیدن، حفظ اعتماد و واکنش ما به حرف‌های دشوار هم اهمیت دارد.

البته هیچ‌کس موظف نیست پیش از آمادگی یا برخلاف خواسته‌اش دربارهٔ موضوعی خصوصی صحبت کند.


صمیمیت به گفتگوی دوطرفه نیاز دارد

در رابطه، نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم دیگری همیشه از سکوت ما متوجه نیازمان شود.

بیان روشن می‌تواند از جمله‌ای کوچک شروع شود:

"امروز ذهنم خیلی درگیره؛ می‌خوام چند دقیقه فقط گوش بدی."

یا:

"وقتی این اتفاق افتاد، احساس کردم حرفم شنیده نشد. می‌خوام درباره‌اش صحبت کنیم."

در مقابل، شنونده هم می‌تواند بپرسد:

"الان ترجیح می‌دی فقط بشنوم یا با هم دنبال راه‌حل بگردیم؟"

این جمله‌ها پیشنهادهای همراه مقاله‌اند؛ نه پاسخ‌هایی که برای همهٔ رابطه‌ها و موقعیت‌ها مناسب باشند.


همدلی با رنج، رفتار آسیب‌زا را توجیه نمی‌کند:

می‌توانیم فشار، تنهایی یا دشواری یک مرد را جدی بگیریم و هم‌زمان نسبت به رفتارش مرز داشته باشیم.

شنیدن درد یک نفر به معنی پذیرفتن توهین، تهدید، اجبار یا کنترل نیست. همان‌طور که مسئولیت‌پذیری نسبت به رفتار، نیاز او به حمایت را بی‌اعتبار نمی‌کند.

یک نگاه مهربانانه، هم انسان را می‌بیند و هم اثر رفتار او بر دیگران را.


حمایت فقط وظیفهٔ شریک عاطفی نیست

رابطهٔ عاطفی می‌تواند یکی از منابع همراهی باشد؛ اما لازم نیست تمام نیازهای ارتباطی یک نفر بر دوش شریکش قرار بگیرد.

دوستی‌های قابل اعتماد، ارتباط خانوادگیِ امن و کمک حرفه‌ای متناسب با نیاز می‌توانند بخش‌های دیگری از شبکهٔ حمایت باشند.

ساختن چنین ارتباط‌هایی ممکن است به زمان و قدم‌های کوچک نیاز داشته باشد. شروع آن می‌تواند تماس با یک دوست یا درخواست یک گفتگوی مشخص باشد.


کمک‌خواستن را می‌توان روشن‌تر بیان کرد:

گاهی عبارت "کمک می‌خوام" آن‌قدر کلی است که گفتنش یا پاسخ‌دادن به آن دشوار می‌شود.

می‌توانیم درخواست را مشخص‌تر کنیم:

  • "می‌تونی این هفته نیم ساعت باهام قدم بزنی و حرف بزنیم؟"

  • "برای این تصمیم به یک نظر بیرونی احتیاج دارم."

  • "مدتیه این موضوع روی زندگی روزمره‌ام اثر گذاشته؛ می‌خوام براش کمک حرفه‌ای بگیرم."

کمک‌گرفتن، مسئولیت تصمیم‌های ما را به دیگری منتقل نمی‌کند؛ می‌تواند راهی برای روبه‌روشدن مسئولانه‌تر با دشواری‌ها باشد.


تمرین همراه مقاله؛ پشت "خوبم" چه چیزی هست؟

اگر بخواهی دقیق‌تر از "خوبم" یا "چیزی نیست" حرف بزنی، این جمله‌ها را برای خودت کامل کن:

۱. این روزها بیشتر نگرانِ … هستم.۲. چیزی که گفتنش برایم سخت است، … است.۳. دوست دارم کسی دربارهٔ … از من بپرسد.۴. حمایتی که الان نیاز دارم، … است.۵. یک قدم کوچک و در دسترس من برای دریافت این حمایت، … است.

لازم نیست پاسخ‌ها را با همه در میان بگذاری. می‌توانی انتخاب کنی چه چیزی را، با چه کسی و در چه زمانی مطرح کنی.



اپیزود ۲۰۹ لام تا کلام فرصتی است برای نگاه‌کردن به مردبودن، فراتر از نقش‌ها و انتظارهای همیشگی.

اگر می‌خواهی تجربهٔ خودت را بهتر بیان کنی یا شنوندهٔ بهتری برای مردان زندگی‌ات باشی، این اپیزود را بشنو.

دکمه: شنیدن اپیزود کامل

این محتوا آموزشی است و جایگزین کمک حرفه‌ای متناسب با شرایط فردی نیست.


پرسش‌های متداول دربارهٔ چالش‌های مرد بودن:


  • آیا این اپیزود فقط برای مردان است؟

نه. برای کسانی که می‌خواهند تجربه‌ها و احساسات مردان زندگی‌شان را بهتر بشنوند هم می‌تواند موضوعی برای تأمل باشد.

  • چطور از مردی حمایت کنیم که دربارهٔ احساساتش حرف نمی‌زند؟

می‌توانیم بدون اصرار یا بازجویی، آمادگی خودمان را برای شنیدن نشان دهیم و دربارهٔ نوع حمایتی که ترجیح می‌دهد بپرسیم. زمان و حدود گفتگوی او نیز باید محترم بماند.


  • آیا حمایت‌کردن یعنی باید هر رفتاری را تحمل کنیم؟

نه. همدلی با دشواری‌های یک نفر با پذیرفتن رفتار آسیب‌زا متفاوت است. حمایت و مرزگذاری می‌توانند در کنار هم وجود داشته باشند


 اپیزودهای مرتبط


Comments


Site Map (14)_edited.png

Stay updated on upcoming events, news, and offers

©2026 Solmaz Barghgir

  • Linkedin
  • Instagram
  • Youtube
  • X
  • Facebook
Group 340.png
Group 340.png
bottom of page